Ο γάμος αποτελεί την κορυφαία δημόσια εκδήλωση αγάπης και τρυφερότητας του νέου ζευγαριού. Τα παλιότερα χρόνια, μάλιστα, δεν αποτελούσε μονάχα μια ιδιωτική υπόθεση, αλλά μια εκδήλωση με κοινωνικές προεκτάσεις, μιας και η τήρηση όλων των εθίμων που συνόδευαν τη γαμήλια προετοιμασία αλλά και η τελετουργία είχαν στόχο όχι μόνο τη δημόσια δέσμευση του ενός προς τον άλλον, αλλά και την αντίστοιχη δέσμευσή τους απέναντι στην τοπική κοινωνία πως η νέα οικογένεια θα αποτελεί ένα αρμονικό και παραγωγικό μέλος της που θα σέβεται τις αρχές της.

Από την Κύπρο μέχρι την Ελλάδα αλλά και όλες τις χώρες του κόσμου, ο γάμος είναι ένα χαρμόσυνο γεγονός που συνοδεύεται από μια έντονη τελετουργία και εθιμοτυπία. Από το στόλισμα και το φόρεμα της νύφης, που έχει σε κάθε χώρα τον δικό του συμβολισμό, μέχρι το γλέντι που ακολουθεί, όλες οι κουλτούρες έχουν κοινό τους άξονα την επιθυμία να δοθούν στο νέο ζευγάρι οι καλύτερες προϋποθέσεις για μια ευτυχισμένη και ευλογημένη με απογόνους ζωή.

Η σημασία του γάμου για τους τρίτους

Ένας γάμος, ιδίως στα χωριά, σηματοδοτούσε την αρχή μιας πανηγυρικής ατμόσφαιρας για όλο το χωριό. Μια ατμόσφαιρα χαράς, τραγουδιών, πειραγμάτων και χορών που μπορεί να κρατούσε εβδομάδες. Για τους φιλόδοξους (και σε πολλές περιπτώσεις πεινασμένους) πιτσιρικάδες ο γάμος ήταν η ιδανική ευκαιρία να μαζέψουν κέρματα και ζαχαρωτά από αυτά που χωρίς φειδώ έριχναν στο νέο ζευγάρι οι προσκεκλημένοι κατά το χορό του Ησαΐα. Οι καλοπαντρεμένες είχαν την ιδανική ευκαιρία να επιδείξουν τον καλό τους γάμο, φορώντας τις καλές τους φορεσιές και δίνοντας συμβουλές στη νύφη για μια καλή και… υπάκουη συζυγική ζωή.

Για τους γονείς των στεφανωμένων ο γάμος συνεπαγόταν τον αποχωρισμό από τα παιδιά τους, αν και σε πολλές περιπτώσεις το νέο σπίτι των νιόπαντρων ήταν στο πατρικό του γαμπρού. Επομένως, η νύφη ερχόταν στην… έδρα της πεθεράς της, με ό, τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό στις σχέσεις τους.